bir insan, yazılmayacak kadar,
anlamsız çünkü artık.
ve nicel.
çünkü sen hep,
"bende seni" diyen taraftaydın.
hiçbir zaman, söz'e başlayacak kadar,
cesur olamadın.

bu sefer de ben başlayacağım.
son, demek için.
sen, ayrılıktan bile bahsedemeyeceksin.
"bende istiyordum zaten"
diyebileceksin ancak.

kimse, kimsenin sessizliğini,
tamamlayamıyormuş..
yıkmak da; yapan olduğumdan,
bitirmek de; başlatan olduğumdan,
-sana yapılan bu işkenceyi-
-sana yapıldığını sandığın bu işkenceyi-
biz'i bitirmek de yani,
bana düşüyormuş.
gücün yoktu.
hiçbir şey için gücün yoktu.
yıkmaya da olmayacaktı,
doğru.

gürlediğime bakma.
gördüğüm anda değişeceğim,
ben,
şiirim ve sözlerim.
gördükleri anda seni,
utanacaklar kendilerinden.
bir insan, yazılamayacak kadar,
zorlaşacak o zaman.
kendime yer bulacağım bende,
çok sesli bir başka ilişkide.
sende özgürlüğüne sığınacaksın.
birgün o'da benim gibi,
çok severken seni,
çekip.
gidecek.

geriye bakmak istediğinde,
yüzümü ya da sesimi,
özlemiş bulursan kendini,
söz'e ilk başlayacak kadar
cesaret kırıntıları bulursan en azından,
hiçbir şey beklemeden,
hiçbir şey söylemeden,
hiçbir şey almadan yanıma,
yanına geleceğim.